aşkım seni çok seviyorum

26/3/2008 · Kategori: ozledim seni

İçimde garip bir telaş,yüreğimde tuhaf bir hüzün var bugün. Ellerimi buldum diyeyim,gözlerim kayboluyor;gözlerimi anladım diyeyim sözlerim karışıyor.Kime kızıyorum,kime kırılıyorum, bilmiyorum.!
Sus pus bilgisayarın başına oturdum,yazıyorum yine. Düşünüyorum niye yanımda değil,niye,niye,niye.Bazen de düşünüyorum herşeyi,bir kişiye bağlayıp sevdadan deli divane olmak değil ki benimkisi,güzeli özlemek iyiyi sevmek aslında kimsenin bilmediği.Beni anlayacak mı bir gün,hiç bilmiyorum. Anlamayanları da bilmiyordu ki anlasın,o sadece küçük bir zaman diliminde kuşandığım sevdaydı,ben bilemedim bunu,belki de o biliyor,olmayacağını,olamayacakları,inadımın sonunun hayıra alamet olmadığını.Öfkem belki de ona değil,onsuz hayatın bana sunduğu sahnelere.O yok mu.?? Yok.!! Zaten öyle biri de yok, demi.?Cevabım yok.! Cevabım yok,yok,yok.!Gelecekte olacak mı,olmayacak biliyorum.!!

Ama sevdanı öyle bir kuşanmışım ki üzerime,hayata karşı zırhım,insanlara karşı inadım,kötü ve çirkin olan herşeye karşı mücadelemi içimde sevdan dediğim kuşanmışlığımla sağlıyorum.!

Sen bunu nerden bileceksin ki,zaten bilseydin de bilemezdin, anlayamazdın beni.

Sen benim vazgeçemediğim masum yanımsın.!

Belki de iki dünya bir araya gelse,beni dar ağacına gotürseler vazgeçemediğim masum yanım.Bazen hayatın karanlığı ve zorlukları öyle yoruyor ki sana kaçıyorum ben de,yani masum yanıma.Kimi sevda diyor,kimi aşk,kimi özlem,kimi iyi olmuş, kimi güzel yazı.Ama bilmiyorlarki ben masum yanımla konuşuyor,onu özlüyorum.!

Belki de konuştuğum kendimim,bunu bile bilmiyorum.

Sen bilirsin, kimi sevsem yanlıştı... "Aşk yanlış sever" demiştim ya tıpkı öyle.

Yokluğuna alıştım,en çok korktuğum da buydu,yokluğuna alışmak.Ama yokluğunda yaşadıklarıma hala alışamadım.Bir yokluk ancak bu kadar yokluk olabilirdi.Sen bilmiyorsun ama o yoklukla gelen kimselerde yok artık hayatımda,kimseyi istemiyorum çünkü.

Seni özlüyor muyum,özlüyorum,tıpkı çocukluğumda oynadığım sokakları özler gibi;Tıpkı ağlayarak annemden pamuk şeker ister gibi..

26/3/2008 · Kategori: yazilarim

Ne seni unutabiliyorum nede senden kalanları.Başımın içinde bir ur gibi büyüyorsun.Seni unutmamanın verdiği acılara dayanamıyorum artık.

Unutamamanın Bu kadar ezici kahredici olduğunu bilmezdim,her yerde,her zaman benimle birliktesin,işin kötüsü herşeyde seni hatırlıyorum.Kalabalıkta gelişi güzel söylenmiş bir söz bile yetiyor seni düşünmem icin.

Yanlızlığımda ise sesin kulaklarımda,avuçlarının sıcaklını hissediyorum.Yaşanmış zamanlar bir film şeridi gibi geçiyor hafızamdan,anılarımızı en küçük noktalarına kadar birer birer hatırlıyorum.İşte o zaman,bu seni unutamayan başı,duvarlara vura vura parçalamak geliyor içimden.Renklerin kokuların, seslerin ve ışığın bile seni hatırlattığı bir dünyada yaşamak harikulade birşey olurdu belki,ama sende unutmasaydın.

Beni unutmadığını,hala sevdiğini bilsem herşeye katlanırdım. Unutamamanın değilde unutulmamanın vereceği eşsiz mutluluğun içinde erir kaybolurdum.

Sevmek bir bakıma unutmamaya mahkum olmaktır.
Sevilmemişsek;birde unutulmaya mahkum oluşumuz var en hazini.
insan,unutabildiği kadar güçlüyse;unutamadığı ölcüde yıkık ve ezik kalıyor.Ancak bir kurşun kadar uzaktasın benden biliyorum ve ciğerlerime saplanmış bir kurşun gibisin hala.Seni çıkarıp atmakta elimde değil sana gelmekte.Gelsem ne değişecekki.? Gözlerin eskisi gibi gülebilecekmiydi.?Hatırlayacak sevinecekmiydin.?Hiç konuşmadan bende seni özledim diyebilecekmiydi ellerin.? Hayır değil mi.! Öyleyse hiç gelmeyeceğim sana.Böylesi daha iyi.!

Gün oluyor seni unutabilmek için bu şehirden çok uzaklara gitmek istiyorum.Sokaklar evler cadedeler vitrinler,seni hatırlatıyor.Hatırlatmasın diye.

Gün oluyor anlıyorum senden ve bu şehirden kaçmanın faydasızlığını.Çünkü;Biliyorum,nereye gitsem benimle geleceksin yada gittiğim her yerde senden birşey olacak.

aşkım seni çok seviyorum

Menü

Son Yazılarım

Kategorilerim

Arkadaşlarım

Bağlantılarım

HECE HECE SAYIKLADIM İSMİNİ...

SEN BENİM HERŞEYİMSİN DÜNÜM BUGÜNÜM YARINIM...

ÖZLEDİM SENİ...

SENİ UNUTTUĞUM GÜN...

SENİ SEVİYORUM

(: BİZ BİRBİRİMİZE DÖNMÜŞ İKİ AYNA GİBİYİZ.. İÇİMİZDE BİNLERCE OLSADA GÖRÜNTÜMÜZ BİZ SADECE BİRBİRİMİZİ GÖRÜRÜZ...BEHiYE ...SENİ ÇOKKK SEVİYORUM DELİ AŞKIM (BEDİŞİN) :)

------YALAN OLMUŞ AŞKLARA------



Bugün nedense bir başka seviyorum seni.Kurumuş ve susuzluktan çatlamış toprakların yağmurlara özlemi gibisin yüreğimde.Bin yıllık uykusundan uyanmış buğday tarlalarındaki başakların ışığa dönük yüzleri gibi yüzüm hep sana dönük.Bugün ılgıt ılgıt esiyor dağlardan kekik kokuları sen kokuyor doğa sanki,buz gibi sular çağlıyor gönlümün pınarlarından ve hepsinin yolu sana akıyor. Anka kuşu etrafımda kanat çırpıyor,hadi diyor gel diyor ve alıyor beni kanatlarına sarmalıyor,en kutsal yolcusu gibi beni senin topraklarına getiriyor,çünkü bu gün seni sebepsiz bir başka seviyorum oda biliyor. Bu günde sana uçuyor yüreğim her günden bir başka tutkuyla.Ruhum sana geliyor bu gün nedeni belirsiz ama bugün seni bir başka tutkuyla seviyorum kendimce. Sabah kalktığımda hissettim bunu,tam aynaya baktığımda kendi kendime söyledim bugün seni bir başka sevdiğimi.Kendi kendimi de bir başka sevdim seni böyle sevdiğim için.Her zamankinden farklı traş oldum,farklı giyindim,öpmeye doyamadığım incitmekten hep korktuğun dudakların aklıma geldi,fırtınalar kopan yüreğimden bin yıllık birikmiş öfkeler aldı başını gitti.Ben hırçın,ben hoyrat rüzgarların adamı bugün engin denizlerin fırtına sonrası dinginliğini yaşıyorum. Bugün seni bir başka seviyorum yar,bağ bozumunun sertleştirdiği ellerinden öpüyorum,tenini kokluyorum sarmalıyorum ama doyamıyorum,doyamıyorum yar bugün doyumsuz bütün duygular senden yana. Ben seni her gün bir başka seviyorum işte,soğuk memleketinin dağlarında seni ısıtan bir alev olup sevdiğimde oldu,yaz sıcağında serinleten erciyesin buz gibi akan sularıda olup sevdiğim oldu. Ana gibi şefkatle,baba gibi gururla sevdiğimde,kız gibi oğul gibi eşilip önünde saygıyla sevdiğimde,ama en çok da döşeğinde ki erkeğin gibi tutkuyla, bitmeyen bir özlemle,çığlık çığlığa sevdim.Bağıra bağıra sevdim,çırpına çırpına sevdim,akıllı gibi değil deliler gibi sevdim.Ben seni şekil şekil,türlü türlü bambaşka hallerde sevdim. Bugün seni bir başka seviyorum.Uçsuz bucaksız topraklarda vahşi kısrakların rüzgarla yarışı ve özgürlüğe koşuşları gibi sana koşuyor ruhum.Ben sana koşuyorum uzak diyarlardaki ülkenin esir prensesi,bak yanındayım hisset beni. Ben senin sevginle meydan okuyorum hayata ve ölümden beter hiç bitmeyecek yalnızlığa.Yüreğimde sen varsın diye katlanıyorum bütün işkencelere,damarlarımdaki kandasın diye aldığım nefestesin diye bir başka koruyorum kendimi bütün pisliklerden.Sen varsın diye böyle dik böyle futursuz baş kaldırıyorum hayata.Sen varsın diye böyle güçlüyüm haksızlıkların karşısında.Sen varsın diye acılar ezip geçemiyor beni.Sen varsın diye ne yaşamaktan korkuyorum ne ölmekten ne sırattan ne mahşerden.Sen varsın diye gece rüyalarımdaki karabasanlardan bile korkmuyorum varsın olsun. Sen varsın diye yar,ben bir başka seviyorum hayatı ve içindekileri. Sevgin bana güç veriyor ve seni bugün bir başka seviyorum,hani diyorum kapasam gözlerimi olur ya;yinede bin asır yeter sana bu sevda.